در مقابل کسانی که بهم نزدیکن، مثلا مادرم، میخواستم بدونم زمانی که در حال غر غر کردن هستش، من چیکار کنم که مقاومت نداشته باشم و بهم آسیب نزنه؟

چرا آگاهی نیاز داره، خودشو محدود کنه به فرم و یا شکل؟

بعضی وقت ها دوست دارم، عشقی که تو قلبمو دارم به اطرافیانم بدم بعد یهو میبینم مثل یه دیوار سنگی میمونن، بعد من فریز میشم کلا

از جلسه کودک درون سلف لاو، با تمرین کودک درون، انگار به چند تا آدم تبدیل شدم، یه آدم دیگه به غیر از کودک درونم که منو همش دعوا میکنه و سرزنش میکنه، نمیدونم با این افکارم چیکار کنم؟

به هیچ چیزی حس ندارم، هیچ احساسی ندارم و این داره اذیتم میکنه

یه سری مواقع تروما هایی که دارم، یهو میاد بالا و حس میکنم بدنم میبینم منقبض و سفت شده و حس میکنم دارن بر میگردن و بهم غلبه میکنه و میرم سمت پرخوری

ترس از بیماری مثل سرطان دارم ( بخاطر چک اپ هایی که اخیرا انجام دادم و توده در سینم دارم )، چیکار کنم؟

صدای ذهن و قلبم رو چه جوری از هم تشخیص بدم؟

از چی باید کم کنم تا به اون خود برترم برسم و نذارم ایگو مانع رسیدن بشه؟