ذهنم منو میبره سمت کمبود با وجود مدیتیشن، نمیدونم ایراد از کجاست؟

از زمانی که کار درونی رو شروع کردم، دوست و تفریحاتی که قبلا داشتم دیگه تو زندگیم کمرنگ شدن در واقع تنها شدم، از این تنهائی میترسم

یکسال مرتب مدیتیشن میکنم، اما یک ماهی هست که افکار خودکشی دارم، نمیدونم چیکار کنم؟

چرا یه سری اتفاقات( خوب یا بد ) مجدد تکرار میشه؟ و چه جوری آگاه بشم که از این تکرار فاصله بگیرم؟

چی باعث میشه ما انتخاب میشیم؟ انتخاب برای مدیتیشن کردن و یا ظلم کردن؟

میخوام تعادل بین خود برتر ( نظاره گر ) و مثلا سلف لاو رو بدونم؟ اینکه من فقط مشاهده گر هستم

چطور تو فرد غریبه ایی که حقتو خورده ( کلاه برداری ) عشق ببینم؟ و ببخشم؟

حس می کنم تصمیم هائی که میگیرم تحت تاثیر ایگو و مردم بوده

نظر حسین جان راجع به روانشناسی در ایران چیست؟

سوال ۱۱